رد پای شعر

رد پای شعر

پشت هر غصه من رد پایی از تو هست
رد پای شعر

رد پای شعر

پشت هر غصه من رد پایی از تو هست

عناوین یادداشت‌ها

  • عقرب چهارشنبه 14 آذر 1397 17:37
    سرخی ام از نژاد فصلم بود زردی ام از تبار برگی که روز میلادم از درخت افتاد زیر رنگین کمانی از تگرگی که از تبار جنون پاییزی کاشف لحظه های پوشالی عقربی در قمر تمرکیدیم وای از این اجتماع آبانی ....
  • :-) سه‌شنبه 6 آذر 1397 12:40
    بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید روی میمون تو دیدن درِ دولت بگشاید "سعدی"
  • لعنتی سه‌شنبه 6 آذر 1397 12:35
    من سرم درد می کند برای دعواهایی که با هم نکردیم لعنتی! چقدر مهربان رفتی..! "آرش امینی"
  • فریاد زندگی سه‌شنبه 6 آذر 1397 12:28
    هیچ کجا ، هیچ زمان ، فریاد زندگی بی جواب نبوده است. قلب خوب تو جواب فریاد من است... "احمد شاملو"
  • کسی هست که نیست سه‌شنبه 6 آذر 1397 12:23
  • خواجگی درراه تودرخاک راه افکنده ام سه‌شنبه 6 آذر 1397 12:20
    برندارم دل ز مهرت دلبرا تا زنده‌ام ور چه آزادم ترا تا زنده‌ام من بنده‌ام مهر تو با جان من پیوسته گشت اندر ازل نیست روی رستگاری زو مرا تا زنده‌ام از هوای هر که جز تو جان و دل بزدوده‌ام وز وفای تو چو نار از ناردان آگنده‌ام عشق تو بر دین و دنیا دلبرا بگزیده‌ام خواجگی درراه تودرخاک راه افکنده ام تا بدیدم درج مروارید خندان...
  • جان جمعه 2 آذر 1397 14:20
    جان خوش است اما نمی خواهم که جان گویم تو را خواهم از جان خوش تری یابم که آن گویم تو را ...
  • چشمان تو جمعه 2 آذر 1397 14:07
    چشمان تو سلام بهاری ست در خشکسالی بیداد که یارای دشنه گرفتن نیست اما آواز تو گلوله ی آغاز که بال گشودست به جانب دیوار دیوارها اگر که دود نگشتند آواز پاک تو رود بزرگ میهن این رود، در لوت می دمد تا در سرتاسر این جزیره ی خونین سروها و سپیدار سایه سار تو باشد. "خسرو گلسرخی"
  • بی تو کبوتریَم بی پر ِ پرواز ... جمعه 2 آذر 1397 14:05
    ای سبز گونه ردای شمالی ام جنگل! اینک کدام باد بوی تنش را می آرد از میانه ی انبوه گیسوان پریشانت که شهر به گونه ی ما در خون سرخ نشسته است ...؟ آه ای دو چشم فروزان! در رود مهربان کلامت جاری ست هزاران هزار پرنده، بی تو کبوتریَم بی پر ِ پرواز ... "خسرو گلسرخی"
  • این شهر جمعه 25 آبان 1397 02:25
  • زندگی مارا کشت دوشنبه 14 آبان 1397 21:49
    در خدمت خلق بندگی ما را کُشت وز بهر دو نان دوندگی ما را کُشت هم محنت روزگار و هم منت خلق ای مرگ بیا که زندگی ما را کُشت