ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | ||||||
2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
30 | 31 |
لیلی
پر کن پیاله را
آرام تر بخوان
آواز فاصله های نگاه را
در کوچه های فرصت و میعاد!
بگشای بند موی، بیفشان
شب را میان شب
با من بدار حوصله، اما
نه با عتاب!گفتی:
گل در میان دستت می پژمرد
گفتم که:
خواب
در چشم های مان به شهادت رسیده است
نصرت رحمانی
خواب دید
لباس عروسی مادرش
آتش گرفته است
به عقد مردی درآمد
که از شعر خوشش نمیآمد...
دنیا غلامی
خستهتر از آنم
که لیوانی چای
آرامم کند
آغوش گرم ترا میخواهم
در جنگلی ناشناس
وقتی که آسمان
از لابهلای شاخهها
سرک میکشد ...
"فریبا عرب نیا"
رعد را که بشنوید یاد من خواهید کرد
و خواهید گفت_او طوفان میخواست
افق گلرنگ خواهد شد
و دل ها همچون گذشته شعلهور
اینگونه خواهد بود زمانی که مسکو را ترک میکنم
برای همیشه
و به جایی میروم که در آرزویش بوده ام
با سایهای که در میان شما
جاگذاشته ام...
آنا آخماتووا
یک زن خوشبختم!
و خیابانی که راه مرا دنبال می کند
خوشبخت است
و کوچه ای که
به گریبان خانه ام می رسد
خوشبخت است
و تو که هر روز به پنجره ی اتاقم پیله می کنی
یک روز پروانه ای خوشبخت می شوی
با این همه
دروغ عنکبوتی ست
که مدام
در دهانم تار می تند.
"منیره حسینی"
من چیزی از عشق مان
به کسی نگفتهام!
آن ها تو را هنگامی که
در اشک های چشمم
تن می شسته ای دیده اند
نزار قبانی
ای قامتت بلندتر از قامت بادبان ها
و فضای چشمانت
گسترده تر از فضای آزادی...
تو زیباتری از همه ی کتاب ها که نوشته ام
از همه ی کتاب ها که به نوشتن شان می اندیشم...
و از اشعاری که آمده اند...
و اشعاری که خواهند آمد...
"نزار قبانی"
هزار بار گفتم
با این باد های هرزه نپر
به انها نخ نده
حالا
بالای آن دکل
با سیم های لخت فشار قوی
دست و پنجه نرم کن
- باد بادک جوان-
سعید بیابانکی
از تنم ترانه می ریزد
وقتی تو،
شبیه آغوش،
خیال مرا دور میزنی..
من تمام این شعر را رقصیده ام..
کامران رسول زاده
منطقِ پاییز
مثل بی منطقیِ زنی ست
که وقتی دارد از زندگی مردی می رود
موهایش را رنگ می کند.
کامران رسول زاده