باغ تماشا

ای سلسله شوق تو بر پای نگاهم

سرشار تمنای تو مینای نگاهم

روی تو ز یک جلوه­ی آن حُسنِ خداداد

صد رنگ گل آورده به صحرای نگاهم

تو لحظه­‌ی سرشار بهاری که شکفته­‌ست

در باغ تماشای تو گل­‌های نگاهم

بی روی تو چون ساغر بشکسته تراود

موج غم و حسرت ز سراپای نگاهم

تا چند تغافل کنی ای چشم فسون­کار

زین راز که خفته­‌ست به دنیای نگاهم

سرگشته دَوَد موج نگاهم ز پی تو

ای گوهر یکدانه دریای نگاهم

دکتر محمدحسین شفیعی کدکنی