-
تلخی که هزار جان شیرین ارزد
دوشنبه 16 شهریور 1405 11:00
یک جام شراب صد دل و دین ارزد یک جرعهٔ می مملکت چین ارزد جز باده لعل نیست در روی زمین تلخی که هزار جان شیرین ارزد خیام
-
شب
شنبه 14 شهریور 1405 17:38
اینجاست که انتها از آغاز شب است با بهت دقیقه ها هم آواز شب است این واقعه را چگونه تعبیر کنم خورشید در آسمان ولی باز شب است ایرج زبردست
-
آهِ آینه
شنبه 14 شهریور 1405 17:30
او را ز گیسوان بلندش شناختند ای خاک این همان تن پاک است ؟ انسان همین خلاصه خاک است ؟ وقتی که شانه می زد انبوه گیسوان بلندش را تا دوردست آینه می راند اندیشه خیال پسندش را او با سلام صبح خندان گلی ز آینه می چید دستی به گیسوانش می برد شب را کنار می زد خورشید را در آینه می دید اندیشه بر آمدن روز بارانی از ستاره فرو می...
-
نیمه تاریک
سهشنبه 10 شهریور 1405 13:54
چه فرق میان شمع با خورشید وقتی که از هر چیز نیمهای در تاریکیست علیرضا روشن
-
خرمالو
یکشنبه 8 شهریور 1405 13:32
فصل عوض میشود جای آلو را خرمالو میگیرد جای دلتنگی را دلتنگی علیرضا روشن
-
قلم
جمعه 6 شهریور 1405 11:27
مشقم کن وقتی که عشق را زیبا بنویسی فرقی نمیکند که قلم از ساقههای نیلوفر باشد یا از پر کبوتر ... "حسین منزوی"
-
خیابان مهرگان
پنجشنبه 29 مرداد 1405 15:04
عصر آخرین روز سال از خیابان مهرگان میگذرد با پا روی پیراهن پدری به همراه آتش چیزی از اجاق خانه نمیداند و این قلم خواب رفته لای کتاب کتاب نیمهکاره و شبی که از پایکوبی ما برمیخیزد برای ادامهی زندگی لازم است آرش نصرتاللهی
-
چه خواب است این که بیداری نداره
سهشنبه 27 مرداد 1405 12:34
مه که یارم سر یاری نداره مه که دردم سبکباری نداره همه واجن که یارت خواب نازه چه خواب است این که بیداری نداره باباطاهر
-
صبوری
سهشنبه 27 مرداد 1405 12:29
غم عشقت بیابان پرورم کرد فراقت مرغ بی بال و پرم کرد به من گویی صبوری کن صبوری صبوری طرفه خاکی بر سرم کرد باباطاهر
-
افسانهی شیرین
یکشنبه 25 مرداد 1405 16:22
شب چو در بستم و مست از مِیِ نابش کردم ماه اگر حلقه به در کوفت جوابش کردم دیدی آن تُرکِ خَتا دشمن جان بود مرا گرچه عمری به خطا دوست خطابش کردم منزلِ مردمِ بیگانه چو شد خانهٔ چشم آنقدر گریه نمودم که خرابش کردم شرحِ داغِ دلِ پروانه چو گفتم با شمع آتشی در دلش افکندم و آبش کردم غرقِ خون بود و نمیمرد ز حسرت فرهاد خواندم...
-
باغ تماشا
شنبه 24 مرداد 1405 14:49
ای سلسله شوق تو بر پای نگاهم سرشار تمنای تو مینای نگاهم روی تو ز یک جلوهی آن حُسنِ خداداد صد رنگ گل آورده به صحرای نگاهم تو لحظهی سرشار بهاری که شکفتهست در باغ تماشای تو گلهای نگاهم بی روی تو چون ساغر بشکسته تراود موج غم و حسرت ز سراپای نگاهم تا چند تغافل کنی ای چشم فسونکار زین راز که خفتهست به دنیای نگاهم...