-
پریشانی
دوشنبه 29 تیر 1405 00:10
فدﺍﯼ ﺁﻥ ﮔﻞ ﭘﮋﻣﺮﺩﻩ ﺩﺭ ﻣﻮﯼ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﺖ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺁﺷﻔﺘﮕﯽ، ﺩﺳﺘﯽ ﺑﮑﺶ ﺩﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﺩﺍﻣﺎﻧﺖ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻣﻮ ﻃﻨﺎﺏ ﻣﺤﮑﻤﯽ ﻣﯽﺑﺎﻓﺘﯽ، ﺣﺎﻓﻆ- ﻧﻤﯽﺍﻓﺘﺎﺩ ﺑﯽﺗﺮﺩﯾﺪ ﺩﺭ ﭼﺎﻩ ﺯﻧﺨﺪﺍﻧﺖ ﺍﮔﺮ ﻗﺪﻗﺎﻣﺘﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺻﻒ ﻣﺴﺘﺎﻥ ﻧﻤﯽﺑﺴﺘﯽ ﯾﮑﯽ ﺧﯿﺎﻡ ﺭﺍ ﻣﯽﺩﯾﺪ ﺑﺎ ﺗﮑﺒﯿﺮﮔﻮﯾﺎﻧﺖ ﭘﯽﺍﺕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﻣﻮﻟﻮﯼﻫﺎ ﺗﺎ ﻏﺰﺍﻟﯽﻫﺎ ﻣﻼﮎ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﻭ ﻓﯿﻠﺴﻮﻓﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﺑﻪ ﺁﺗﺶ ﻣﯽﮐﺸﺪ ﭘﯿﺶ ﺗﻮ ﺳﻌﺪﯼ...
-
پیراهن کهنه
چهارشنبه 24 تیر 1405 12:58
بهار امسال سمت شهر ما کمرنگ میآید بهار امسال میآید ولی دلتنگ میآید من آن دیوانهای هستم که بی آزار میگردد ولی از کودکان کوچه سمتش سنگ میآید خرابیهای خوارزمم که بین کوچه بازارش صدای چکمههای پادشاهی لنگ میآید برایم از مصلایی سخن از صلح میگویند که از گلدستههای آن اذان جنگ میآید به امید رفاقت دوستانم را عوض...
-
پونه
چهارشنبه 24 تیر 1405 12:48
دلتنگم و خیال تو پونه ای خشک است در دستانم که هر چه بیشتر خُردش می کنم عطرش بیشتر زندگی را بر می دارد... "رسول پیره"
-
هایکو کوردی
سهشنبه 16 تیر 1405 02:09
لبریز از غیاب توست جهان به کجا ببارد ابر؟ ریوار آبدانان
-
نقطهی امن جهان
چهارشنبه 10 تیر 1405 12:45
نقطه ی اَمنِ جهان شیبِ کمِ شانه ی توست (میثم بشیری)
-
سور و سات
سهشنبه 9 تیر 1405 14:05
طوفان بود در سور و سات سرما آتش در میان ما به بهتان نشست شب به کتمان شب چسبید درد در گیرودار گلو پیچید ماه پشت ابر حیران بود یلدا بود در ختنهسوران چاقو انار پریشان بود و عادت داشت ما نبودیم و درد انسان بود محمدرضا معماریان
-
ساعت دو
جمعه 5 تیر 1405 18:00
ساعت، دو را پاشید به هویت اتاق سیاهی دوبه هم زنی میکرد در شریعت اشیاء شب شده بود مایملک تو تکلیف پلکهایم مشخص نبود محمدرضا معماریان
-
خط بریل
چهارشنبه 3 تیر 1405 10:25
قرص میخواستم چکار؟ دوست میخواستم بلکه برای این قوم نابینا که با دقت اذیتم کرد به خط بریل آه بکشم و بگویم انسان بودن هزینه دارد حسین صفا
-
[ بدون عنوان ]
چهارشنبه 3 تیر 1405 10:25
آه دیگر کسی در من غاز تردید نخواهد گذاشت دیگر کسی قلب ساده لوحم را به زنجیر احتیاط نخواهد کشاند من وجدان معذب خاکم و به سردی خواهم پیوست زمان در تو چه تلخ میگذرد به گونهای که شب گستردهی تن توست بیا بیا تاریکی را نصف کنیم روان خواهم شد در نوازش سترگ سیلاب با بازماندهی خونم که بیرنگترین تپشهاست متروکترین جزیره...
-
مجالی اندک
یکشنبه 31 خرداد 1405 13:43
چه صبورانه سرزمینم را تاب آوردی قزاقان کام گرفتند از گردهات خمیازه کشان نشسته بر گردهی طوفان رعد را مانی در یک روز ایرانی تابان بر پیشانی زمین پارهای از انزوای زمین را مانی در ترانشهی شوق چه صبورانه سرزمینم را تاب آوردی ایرج ضیایی دفتر شعر سکوها خالیست _۱۳۶۸
-
لیلی
چهارشنبه 27 خرداد 1405 23:19
در من وضو بگیر سجادهام...! بایست کنارم رو کُن به من که قبلهی عشاقم آنگه نماز را، با بوسهای بلند قامت ببند! لیلی! با من بودن خوب است، من میسُرایمت. نصرت رحمانی شعر کامل در ادامه مطلب لیلی...! چشمت خراج سلطنت شب را از شاعران شرق طلب میکند من آبروی حرمت عشقم هشدار... تا به خاک نریزی لیلی! پُر کُن پیاله را، آرامتر...