| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 |
من مرگ را دیده ام
که دامنی بلند به تن داشت
چند النگوی طلایی در دستهای سیاه و برهنه اش می درخشید
تو در خیابانی پر از خون
با او تانگو می رقصیدی
می چرخید
می خندیدی
من نگران این بودم
مبادا سرما بخوری
و کسی نباشد که شالش را دور گردنت بیندازد...
#دنیا_غلامی
@bestpoems404
گفتم
گلولهها تنها جایی برای دکمه ها باز میکنند
من پیراهنی با هزار دکمه
من دستی هستم که دکمهها را میبندد
آنها
یونیفرم نظامی
را توی کمد گذاشتند
و صبح
همه پیراهنها از ترس چروک شده بودند
سید رسول پیره
از کتاب؛ کلیدها
اولین قطره ی عشق که از چشمانم فرو می چکد
قطره ای گرم از شوق دیدار یار است
قطره ای که در سکوتی فرو می چکد
و من با سکوتم همراهی می کنم
همراهی من تاثیری جز غم ندارد
ولی من عاشقانه به عشقت نفس می کشم
چه بسا که این عشق پنهان
جهان را برایم تغییر می دهد
الیسا نعمتی کشتلی
ارسالی از مخاطبان وبلاگ
آتش عشق تو در جان خوشتر است
جان ز عشقت آتشافشان خوشتر است
هر که خورد از جام عشقت قطرهای
تا قیامت مست و حیران خوشتر است
تا تو پیدا آمدی پنهان شدم
زانکه با معشوق پنهان خوشتر است
درد عشق تو که جان میسوزدم
گر همه زهر است از جان خوشتر است
درد بر من ریز و درمانم مکن
زانکه درد تو ز درمان خوشتر است
مینسازی تا نمیسوزی مرا
سوختن در عشق تو زان خوشتر است
چون وصالت هیچکس را روی نیست
روی در دیوار هجران خوشتر است
خشک سال وصل تو بینم مدام
لاجرم در دیده طوفان خوشتر است
همچو شمعی در فراقت هر شبی
تا سحر عطار گریان خوشتر است.
"عطار نیشابوری"

دیگر پاک نمی شوند
نه لکه ی چای از روی رومیزی
و نه خاطره ی انگشت های تو از خاطرم
یک فنجان چای خورده ای
و دیگر هیچ چیز مثل گذشته نیست !
"بهار منصوری"
حالا که آمده ای
باز هم به گیلاس آباد می رویم
به آن باغبان بگو نگران نباشد
ما گیلاس ها را نمی چینیم
ما فقط با گیلاس ها حرف می زنیم!
"محمدرضا عبدالملکیان"
تو را دوست می دارم
به سان کودکی
که آغوش گشوده ی مادر را!
شمع بی شعله ای که جرقه را!
نرگسی که آینه ی بی زنگار چشمه را!
تو را دوست می دارم
به سان تندیس میدانی بزرگ،
که نشستن گنجشک کوچکی را بر شانه اش
و محکومی
که سپیده ی انجام را!
تو را دوست می دارم!
به سان کارگری
که استواری روز را،
تا در سایه ی دیوار دست ساز خویش
قیلوله کند!
"یغما گلرویی"
منم که کفش هایت راجفت کرده ام
دستت را گرفته ام
و از خیابان عبور داده ام
گاهی پرنده بوده ام و گاهی ببر
و گاه مورچه از سر ناخوشی
با این همه خوب که فکر می کنم
سالهاست دهانت را
با دهان یک زندانی بوسیده ام.
غلامرضا بروسان

بلوغ نامِ دیگرِ شکستن بود
نام دیگر مرگ یک کودک در ازدحام خیابان
بلوغ نام دیگر دستهای گره کرده بود در جیب
بلوغ نام دیگر چشمهای دوخته شده بود بر در
همیشه بارانی، همیشه منتظر...
فاطمه نادریان
هزار سال با کم و بیش پیش تر از آن که تو آمریکا را کشف کنی
من میخانه را کشف کرده بودم
می دانستم که بی گمان می آیند و می کشند و تاراج می کنند و نمی روند
دویست سال پیش از آمدنشان هم کوزه را کشف کرده بودم
چون من یقین داشتم که حاصل پیوند تیغ و دروج
نعطل کامل من است و من گریز گاهی نخواهم داشت
جز میخانه...
منوچهر آتشی
ادامه مطلب ...